Debaty sejmoweDruga Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie przepisów rozporządzenia dotyczącego podatku akcyzowego

   Szanowny Panie Marszałku! W związku z nadesłaną przy piśmie znak: SPS-0202-6340/01 z dnia 20 kwietnia 2001 r. interpelacją pana posła Bogdana Lewandowskiego w sprawie przepisów rozporządzenia dotyczącego podatku akcyzowego uprzejmie wyjaśniam, co następuje.    W ostatnim okresie brak poprawnych i jednoznacznych definicji takich pojęć, jak ˝regeneracja˝ czy ˝olej przepracowany˝, zliberalizował normy przerobu olejów przepracowanych oraz zwiększył ilość podmiotów zajmujących się ich przerabianiem i zbieraniem (czy nawet ich ˝produkcją˝). Obecnie w Polsce przerabianych jest około 250 tys. olejów przepracowanych przy produkcji olejów smarowych na poziomie 300 tys. ton. Szacuje się, iż maksymalny poziom zbiórki olejów odpadowych mógłby wynosić ok. 150 tys. ton. Tak więc tak duży odzysk olejów smarowych, jak wspomniano powyżej jest niemożliwy.    W związku z powyższym, w wyniku informacji o licznych nieprawidłowościach stwierdzanych podczas prowadzonych działań kontrolnych oraz zgłaszanych uwag związanych z koniecznością uściślenia niektórych przepisów w zakresie podatku akcyzowego dla olejów napędowych wytwarzanych z udziałem komponentów uzyskanych z regeneracji zużytych olejów przepracowanych, w których udział komponentów uzyskanych z regeneracji olejów przepracowanych w produkcie gotowym wynosi minimum 10%, rozporządzeniem ministra finansów z dnia 3 kwietnia 2001 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie podatku akcyzowego (DzU nr 29, poz. 324) zostały wprowadzone zmiany w zakresie opodatkowania podatkiem akcyzowym olejów przepracowanych.    Zmiany w rozporządzeniu polegają przede wszystkim na wprowadzeniu:    - dwustopniowej skali podatku akcyzowego dla olejów napędowych wytwarzanych z udziałem komponentów uzyskanych z przerabiania olejów przepracowanych, uzależnionej od stosowanej metody przeróbki olejów przepracowanych,    - definicji pojęcia ˝regeneracja˝; zgodnie z dyrektywą Unii Europejskiej rozporządzenie definiuje pojęcie ˝regeneracji˝ - jest to każdy proces, w którym oleje smarowe mogą być produkowane przez rafinowanie olejów odpadowych, a szczególnie przez usunięcie zanieczyszczeń, produktów utleniania i dodatków zawartych w olejach.    Należy podkreślić, że przedstawiona powyżej definicja jest zgodna z art. 1 dyrektywy Unii Europejskiej 75/439/EWG (ze zm.) w sprawie usuwania olejów przepracowanych.    Aktualnie w Polsce przemysłowe wykorzystywanie olejów przepracowanych odbywa się według następującej technologii: regeneracji (kierunek ten jest zgodny z dyrektywami UE) oraz krakingu termicznego i destylacji. W zależności od stosowanej technologii przemysłowego wykorzystania olejów przepracowanych podmioty ponoszą zróżnicowane koszty związane z ich przerobem. Porównując efekty ekonomiczne osiągane przez podmioty stosujące różne technologie, zysk przy zastosowaniu regeneracji jest znacznie niższy od zysków osiąganych przez podmioty stosujące np. kraking termiczny. Koszty ponoszone przez firmy stosujące proces krakingu termicznego są zdecydowanie niższe od kosztów ponoszonych przez podmioty stosujące proces regeneracji. W efekcie skala osiąganych zysków, dodatkowo powiększana o możliwość stosowania obniżonych stawek podatkowych, sprzyjała nieprawidłowościom w obrocie olejów odpadowych.    W związku z powyższym w rozporządzeniu z dnia 3 kwietnia 2001 r. została zmniejszona ulga w podatku akcyzowym do wysokości 400 zł/1000 l dla olejów napędowych wytwarzanych z udziałem komponentów uzyskiwanych w procesach regeneracji olejów przepracowanych. Natomiast ulga dla olejów napędowych wytwarzanych z udziałem komponentów uzyskiwanych innymi metodami wynosi 180 zł. Różnica między stawkami w podatku akcyzowym przy sprzedaży oleju napędowego z udziałem komponentów z regeneracji oraz uzyskanych z innych metod przerobu wynosi 220 zł, co pokrywa różnice w kosztach przerobu olejów przepracowanych przy zastosowaniu różnych metod. Należy podkreślić, że wprowadzone zmiany w zakresie opodatkowania podatkiem akcyzowym dla olejów napędowych wytwarzanych z udziałem komponentów uzyskanych z regeneracji zużytych olejów przepracowanych, w których udział komponentów uzyskanych z regeneracji zużytych olejów przepracowanych w produkcie gotowym wynosi minimum 10%, nie dotyczą konkretnego podmiotu. Rozporządzenie określa natomiast, jakie warunki musi spełnić podmiot, aby mógł skorzystać z ulgi w podatku. Rozwiązanie takie jest konieczne, aby mogło służyć stymulacji działań proekologicznych przy minimalizacji występujących nieprawidłowości.    Należy podkreślić, iż rozwiązania podatkowe służące ochronie środowiska będą stosowane do czasu wprowadzenia nowych mechanizmów finansowania zbiórki i przerobu olejów odpadowych wynikających z ustawy o obowiązkach przedsiębiorstw w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej.    Wprowadzane rozporządzeniem uregulowania mają na celu przede wszystkim zapobieganie nadużyciom w obrocie olejami i uszczelnienie w ten sposób obowiązującego systemu. Rozwiązania te winny w krótkim czasie doprowadzić do uzdrowienia sytuacji w obrocie olejami przepracowanymi, a tym samym sprzyjać efektywniejszemu zrealizowaniu dochodów zaplanowanych w ustawie budżetowej, a także ochronie środowiska.    Odnosząc się natomiast do zarzutu, iż przepisy w sprawie podatku akcyzowego zostały zmienione w ciągu roku, uprzejmie informuję, że zgodnie z wytycznymi zawartymi w art. 37 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (DzU nr 11, poz. 50, ze zm.) minister właściwy ds. finansów publicznych, obniżając ustawowe stawki podatku akcyzowego, powinien uwzględniać również realizację budżetu państwa w trakcie roku, sytuację gospodarczą państwa oraz poszczególnych grup podmiotów będących podatnikami podatku akcyzowego. W związku z powyższym minister finansów jest zobowiązany do reagowania w ciągu roku podatkowego na zjawiska, które w sposób negatywny wpływają na wykonanie budżetu i sytuację gospodarczą państwa.    Z poważaniem    Sekretarz stanu    Jan Rudowski    Warszawa, dnia 31 maja 2001 r.